من تند تر از قبل تايپ ميكنم. شب اول در هتل وسط شهر نزدیک رود دانوب بود خوابیدیم. نزديك ما يك ساختموني بود كه انگار يكوري شده است.(۱) شب پنجره باز بود و اتاق ما خيلي سرد شده بود و وسايل كاغذي مان باد كرده بود. امروز هنگامی که در ماشین نشسته بودم، بحث سردی اتاق بود. یک دفعه گفتم:راستی بگذارید چیزی بگویم که بخندید. مثل سریال مردهزارچهره : نم کشیده بودیم خودمان جدا، پاسپرت(۲) هایمان جدا.
امّا روز دوّم به ما بعدازصبحانه خیلی خوش گذشت.چون ما چند جا رفتیم همش با ماشین. یکییش جایی بود که تو آن ارتش آلمان به چک<پراگ>حمله شدیدی کردند. مامجسمه بچّه های سوخته دیدیم. همه ناراحت بودند و بعضیشان لباس پاره داشتند(۳). دومین جا یک قلعه قدیمی بود که جلوش دو تا پلیس مثل مجسمه وایستاده بودند (۴). مردم عکس میگرفتند اما اونها تکان نمیخوردند. یک خانم ژاپنی هی ادا میآورد کنارشان و ول نمیکرد. یکدفعه سربازه یک تنه محکم زد به او و دوباره وایستاد. حقش بود. خيلي شلوغ بود. ما توي قلعه نرفتيم اما جلوي ديوار بزرگش عكس گرفتيم(۵).
بعدش رفتیم رستوران ترکی اما پیدا نکردیم رفتیم مک دونالد. بعد رفتیم کلیسای که با اسکلت ساخته بودن ببینیم اما تعطیل بود بعد برگشتیم از يك راه كه مثل جاده رالي بود خيلي قشنگ. آخر شب رسیدیم هایدن.
۱- اين ساختمان كه به ساختمان رقصان معروف است اثر معماري به نام فرانك گري است . پيوند عكس اينجا
۱- پاسپورت يا گذرنامه
۲- "ليديتسه" ا نام دهكده اي است در ۱۷ كيلومتري غرب پراگ. در سال ۱۹۴۲تعدادي از نيروهاي هوابرد چك اعزامي از انگلستان ماموريت يافتند تا فرماندار منصوب هيتلر در پراگ بنام (Heydrich) را كه يك ژنرال پليس بود، بقتل برسانند؛ آنها در اجراي عمليات خود موفق بودند و توانستند هايدريخ را كه به جلاد پراگ مشهور بود، ترور كنند؛ اما ماجرا به اينجا پايان نيافت، زيرا آلمان ها كه در پي يافتن عاملين اين حادثه بودند، دريافتند يكي از اعضاي اصلي گروه عمل كننده از ساكنين دهكده "ليديتسه" بوده است و به همين دليل در واكنش به قتل اين ژنرال، طرح انتقام و اعدام كليه مردان بالاي 15 سال اين دهكده از سوي هيتلر صادر شد. بدنبال دستور هيتلر، در تاريخ ۱۰ژوئن ۱۹۴۲ نازي ها پس از جدا كردن كودكان زير ۱۵سال تعداد ۹تن از آنها را براي تربيت در خانوده هاي آلماني انتخاب و به آلمان اعزام و بقيه را قتل عام كردند؛ دهكده نيز سوزانده و با خاك يكسان شد. در اين ماجرا ۱۹۲مرد، ۸۲كودك و حدود ۱۵۰زن قتل عام شدند و تنها ۱۵۷نفر باقي ماندند كه بجز چند بچه، بقيه زناني بودند كه به مراكز كار اجباري اعزام شدند. سال ها بعد مجسمه سازي بنام خانم Marie Uchytilovaبا الهام از يك عكس بجا مانده از گروهي كودك و نوجوان اين دهكده، بناي يادبودي را ساخت كه در آن تنديس هاي ۸۲كودك و نوجوان به تعداد كودكان و نوجواناني كه در اين حادثه جان خود را از دست دادند، بازسازي شد؛ چشم هاي كودكان به افق نامعلومي خيره مانده است.
۴- ميدان هرادچاني (Heradcany) ، ورودي قلعه پراگ
۵- قلعه پراگ درقرن ۹ ميلادي ساخته شده است. اين قلعه از سال ۱۱۵۸ به عنوان محل استقرار پادشاهان اين كشور مورد استفاده قرار گرفت و امروز به عنوان محل اقامت رئيس حكومت جمهوري چك مورد استفاده قرار مي گيرد.
هفته پیش رفتیم ونیز در ایتالیا. شب در یک جایی به اسم دلاخ (۱) خوابیدیم. صبح زود که بیدار شدم یکدفعه یک دریاچه خیلی قشنگ (۲) دیدم روبروم جلو پنجره . اما باید میرفتیم ونیز. ظهر رسیدیم ونیز. از روی یک پل رفتیم تا رسیدیم به اسکله در اونجا ماشین پارک کردیم سوار کشتی شدیم . ونیز همونجوری بود که دیده بودم تو فیلم. تاکسی قایق بود. ماشین پلیس قایق بود. توی کشتی مثل اتوبوس هی آدم سوار میشد هی پیاده میشد. ما توی دو تا ایستگاه پیاده شدیم یکیش پل قدیمی ونیز (۳)بود یکی دیگه هم میدون کبوتر(۴).اونجا کبوترها از دستمون نون میخوردن. کبوترها روی کله آدمها هم میرفتند. شب برگشیتیم دلاخ . فرداش رفتیم کنار دریاچه . خیلی قشنگ بود. ما در آنجا قوی قشنگی رادیدیم و به او چوب شور دادیم. 
