خاطرات با امیرپارسا

    شب گذشته طبق قولی که داده بودیم، برای اولین بار امیرپارسا را به سینما بردیم. فیلم اخراجیها! جالب اینکه امیرپارسا تمام این مدت را با دقت زیاد به فیلم نگاه میکرد و هربار که میخواستم چیزی را برایش دوباره توضیح بدهم میگفت: "بابا، من خودم متوجه شدم" صدرا کوچولو هم واقعاً همکاری کرد و تمام مدت نمایش فیلم خوابید! بهرحال رفتن به سینما و دیدن فیلم روی پرده بزرگ آن و طنزهای کلامی و حرکتی شخصیتهای فیلم مخصوصاً ارژنگ امیرفضلی و اکبر عبدی تجربه و خاطره خوشی را برایش رقم زد،اگرچه صحنه های درام این فیلم به ویژه صدای ضبط شده کودک سرهنگ بسیجی و صحنه های مرگ مردم روستایی بر اثر بمب شیمیایی، آن را تعدیل کرد.

راستی آدرس وبلاگ صدرا کوچولوی تازه وارد اینست: http://18feb2007.blogfa.com

۱۷ اسفند ، ۸ مارس که نام وبلاگ هم برگرفته از آن است، روز تولد امیرپارسا است. به لحاظ مشغله زیادی که داشتم نتوانستیم این روز را در خانه باشم و برای امیرپارسا تولد و یا حتی هدیه ای بگیرم. ... نیمه شب که از سر کار بازگشتم او همچنان بیدار بود و انتظارم را میکشید. بی آنکه هدیه ای بخواهد...

    سلام. چند روزی این کوچولو اسم نداشت و امیرپارسا او را فلفلی یا نخودی یا نخود نمکی صدا میزد، در اسناد دو مطب هم که همون روزهای اول رفتیم یکجا امیررضا یکجا علیرضا نامش را ثبت کردند. ظاهراً با نظرات طبرستان هم، بسیاری از جمله خودمان فکر میکردیم که نام کودک تازه وارد امیررضا یا علیرضا است . اما بالاخره با پژوهشهای انجام گرفته تا روز دریافت شناسنامه یعنی ۱۳ اسفند، بالاخره نامش تثبیت گردید که فلسفه آن را انشالله در آینده که فرصت شد خواهم گفت.

با سپاس از همه و همچنین اعطای دیپلم افتخار به حاج رضای خودمان،

                                               نام  برگزیده برای ایشان صدرا میباشد.

     نقاشیهای کودکان دنیای بسیار جالبی است. تماشای نقاشیهای امیرپارسا و شنیدن تفسیرهای کودکانه آن برایم بسیار جذاب است.

     البته این آقا کوچولو چند وقتی است به صرافت داستان گویی هم افتاده است. اخیرا به اصرار او ، در نقش کاتب آنچه گفت را نوشتم و بعد خودش شروع به تصویرگری آن کرد. به نظر من کار بسیار ابتکاری و بامزه ای شده است.

نوزاد جدید شباهت بسیار عجیبی به امیرپارسا دارد  

                                                 امیرپارسا(۱۳۸۱)