بازی ایران - عراق
امروز صبح زود ساعت 6:30 دقیقه صبح به وقت ایرلند بازی ایران - عراق بود. بعد از بازی هم باید می رفتم مدرسه البته اگر در زمان عادی تموم می شد. من ساعت گذاشته بودم که بلند بشم ولی نیمه ی اول رو خواب موندم!!!
خلاصه بعد ننیمه بلند شدم.
با دو اومدم لپتاپ رو روشن کردم. هنوز نیمه ی دوم شروع نشده بود و ما 1-0 از اونا جلو بودیم. توی اون فرصت گلمون رو هم دیدم. خیلی خوشحال شدم. البته این رو هم فهمیدم که داور الکی و بیخودی کارت قرمز بهمون داده بوده.
نیمه ی دوم شروع شد. وقتی دقیقه ی 56 گل خوردیم خیلی ناراحت شدم ولی باز هم امیدوار بودم که می بریم. نیمه ی دوم هم تموم شد. ساعت از 8 گذشته بود و باید می رفتم مدرسه توی ماشین هم ما بازی را از بلوتوث ماشین گوشیمی کردیم چون مامان موبایل را گذاشته بود پای پخش بازی از اینترنت. تا اینکه با همون 1-1 وقت عادی تموم شد و ما هم به مدرسه رسیده بودیم و از ماشین پیاده شدم. ولی سر کلاس هم دل تو دلم نبود و موبایلم رو گذاشته بودم روی ویبره و دستم گرفته بودم تا مامان یا بابا بهم نتیجه رو اس ام اس کنند. یکدفعه دیدم بابا نتیجه بازی توی وقت اضافه را زده 2-1 به نفع عراق
، بعد 2-2 مساوی 
بعد 3-2 به نفع عراق
بعد 3-3 مساوی!!

خیلی تعجب کردم!! خیلی خوشحال شده بودم. حالا به پنالتی کشیده شده بود و من هم خبر نداشتم. ظاهرا بابا هم از ماشین پیاده شده بود. ولی متاسفانه دیدم 10 دقیقه بعد تو پنالتی ها باختیم.
خیلی حیف شد.

برگشتم خونه هم خلاصه ی بازی رو نگاه کردم. خیلی خوب بازی کردیم فقط کاش داور اشتباه نمی کرد...
اما ایندفعه درسته که باختیم و زود حذف شدیم اما واقعا بد بازی نکردیم و برای اولین بار از جمله ای که همیشه ازش بدم میاد استفاده میکنم: "این باخت هیچی از ارزش های تیم ملی کم نکرد"!!! چون 10 نفره توی یه کشور خارجی اون هم با ناداوری نتیجه رو 3-3 کردن خیلی سخته مخصوصا در 120 دقیقه. امیدوارم دفعه ی بعدی بتونیم هم عراق رو ببریم و هم قهرمان آسیا بشیم!!
شنبه 4 بهمن: امروز صبح گفتن که بازیکن عراق دوپینگ کرده بوده و همینطور که آقا صادق هم گفتند اگر ثابت بشه نتیجه ی بازی 3-0 به نفع ایران میشه و ما به دور بد صعود می کنیم!!


البته هنوز دقیقا مشخص نشده و تا فردا معلوم میشه. من که دل تو دلم نیست و فقط امیدوارم زودتر اعلام کنند و ما به نیمه نهایی برسیم
توی وایبر موج طنز و جوک و در مورد داور و بازی میاد اما اینکه اومده بودن لینک الکی نتیجه مثبت دوپینگ را گذاشته بودن خیلی بد و بیمزه بود.
یکشنبه 5 بهمن: این اعتراض رد شد و ما دیگه کاملاً ناامید شدیم..

امیرپارسا ناظمی متولد 17 اسفند 1380 هستم. تا هفت سالگی نویسنده ی این وبلاگ پدرم بود و از اون موقع تا حالا خاطراتم را خودم می نویسم. من علاقه دارم در اینجا درمورد خاطرات خودم از خانواده و دوستان، سفر، فرهنگ مردم، یادگیری زبان و اتفاقاتی که در شهر و مدرسه می افتد و خلاصه خاطرات حاصل از گذر ایام را بنویسم.