ورزش راگبی

 تیم جونیور ما که به فینال رسیده بود در مقابل تیم Castleknock باخت و دوم شدیم. حالا فقط تیم سنیورمون میمونه که مهم ترین تیم مدرسه اس و جمعه ی بعدی در یک یک هشتم باید با یکی از تیم های دوبلین بازی کنند. قرار ه دوباره 600 نفری بریم ورزشگاه و تشویقشون کنیم!!

این موضوع بهونه ای شد تا در مورد ورزش پراهمیت، اصلی و مورد علاقه ایرلندی ها یعنی راگبی که  خیلی ها در موردش اطلاع چندانی ندارن توضیح بدهم و شما را خیلی ساده با قوانینش آشنا کنم. 

همونطور که قبلا هم گفته بودم ایرلندی ها مثل ما که خیلی به فوتبال اهمیت می دهیم به ورزش راگبی یونیون اهمیت زیادی می دهند و خیلی روش کار می کنند. البته توش خیلی هم موفق و معروف هستند. 

در مورد بازی:

زمین بازی: زمین راگبی که به (Pitch) معروفه با اندازه زمین فوتبال فرق می کنه و 100 متر طول داره و 69 متر هم عرضشه. مثل زمین فوتبال طول و عرضش با رنگ سفید مشخص شده.

شکل توب: اولین تفاوت، توپ راگبی هست. توپ راگبی بیضی شکل و سنگینه البته با این توپ قرمز های فوتبال آمریکایی خیلی فرق داره. اونها با یک نوار از کنار دوخته شده اند اما این یک توپ عادیه مثل توپ فوتبال فقط بیضی شکل و سنگین. همین خصوصیت، گرفتن توپ رو وقتی به زمین می خوره غیر ممکن می کنه. یعنی اگر من این توپ رو به سمت شما شوت کنم و قبل از اینکه بهتون برسه به زمین بخوره به دلیل بیضی بودنش مثل گلوله به سمت آدم میاد.

دروازه :  اما فرق اصلی و بزرگش دروازشه. دروازه راگبی تور نداره و دو تا تیردروازه بلند است که در وسط با یک خط عرضی شکل یک H شده. برخلاف فوتبال توپ نباید از زیر تیرک افقی دروازه رد بشه، بلکه اگر به هر شکل از بالا و از لای دو تا تیر رد بشه 3 امتیاز داره. اما شوت زدن به توپ راگبی هم اصلا کار ساده ای نیست. 

بازی: در این ورزش شما باید از دستتون استفاده کنید. امتیاز گرفتن به جز شوت کردن توپ به سمت دروازه از این راه هست که باید توپ رو بگیرید دستتون و باهاش به سمت خط عرضی فرار کنید. بهش اصطلاحا (Try score) می گویند. البته بازیکنان حریف هم می توانند از هر کاری برای متوقف کردن شما استفاده کنند که اصطلاحا تکل راگبی (Rugby tackle) نام داره و تا وقتی که تکل کردن شما به شکلی باشه که به گردن و سر فشاری نیاد هیچ خطایی هم از این راه گرفته نمی شه. اگر موفق شدید، باید توپ رو بعد از رسیدن به خط سریع به زمین بزنید و پنج امتیاز می گیرید و تازه بعدش هم چیزی مثل پنالتی هدیه می گیرید. یعنی از فاصله ی نزدیک باید توپ رو به سمت دروازه شوت کنید و اگر از لای تیر ها رد شد همونطور که گفتم سه امتیاز می گیرید. پس از یک حرکت میشه 8 امتیاز گرفت. البته مصدومیت های شدیدی هم داره مثلا توی یکی از بازی ها که رفته بودیم ببینیم یکی از بازیکن ها با توپ حرکت می کرد که حریف از پشت هلش داد و یک متر با صورتش روی زمین کشیده شد. وقتی بلند شد از خون قرمز قرمز بود سریع با برانکا بردنش بیرون!!! 

البته در این ورزش همونطور که در بالا گفتم تکل کردن قوانینی هم داره یعنی باید هر تکل زیر گردن انجام بشه و فقط هم میشه روی بازیکنی که توپ رو توی دستش داره تکل کرد.

در مدرسه ی ما هم تمرینات راگبی حتی بعد از مدرسه داریم البته در دو رده ی سنی یعنی جونیور که (میشه سال سومی ها) و سنیور (که توش بچه های سال پنجم و ششم هستند). این دو تیم در تورنمنت های ایالتی لینستر جونیور کاپ (Leinster Junior Cup) یا لینستر سنیور کاپ (Leinster senior cup) بازی می کنند. لینستر اسم ایالتی است که دوبلین در آن قرار دارد. تیم های شرکت کننده هم از مدارس هستند و در ماه اخیر هم بازی هاشون شروع شد و کار جالبی که انجام می دهند اینه که روز بازی نصف روز رو تعطیل می کنند و کل مدرسه که حدود 600 نفر میشه رو با 6-5 تا اتوبوس به ورزشگاه می برند!! 

بازی ایران - عراق

امروز صبح زود ساعت 6:30 دقیقه صبح به وقت ایرلند بازی ایران - عراق بود. بعد از بازی هم باید می رفتم مدرسه البته اگر در زمان عادی تموم می شد. من ساعت گذاشته بودم که بلند بشم ولی نیمه ی  اول رو خواب موندم!!! خلاصه بعد ننیمه بلند شدم.  با دو اومدم لپتاپ رو روشن کردم. هنوز نیمه ی دوم شروع نشده بود و ما  1-0 از اونا جلو بودیم.  توی اون فرصت گلمون رو هم دیدم. خیلی خوشحال شدم. البته این رو هم فهمیدم که داور الکی و بیخودی کارت قرمز بهمون داده بوده.  

نیمه ی دوم شروع شد. وقتی دقیقه ی 56 گل خوردیم خیلی ناراحت شدم ولی باز هم امیدوار بودم که می بریم. نیمه ی دوم هم تموم شد. ساعت از 8 گذشته بود و  باید می رفتم مدرسه توی ماشین هم ما بازی را از بلوتوث ماشین گوشیمی کردیم چون مامان موبایل را گذاشته بود پای پخش بازی از اینترنت. تا اینکه با همون 1-1 وقت عادی تموم شد و ما هم به مدرسه رسیده بودیم و از ماشین پیاده شدم. ولی سر کلاس هم دل تو دلم نبود و موبایلم رو گذاشته بودم روی ویبره و دستم گرفته بودم تا مامان یا بابا بهم نتیجه رو اس ام اس کنند. یکدفعه دیدم بابا نتیجه بازی توی وقت اضافه را زده 2-1 به نفع عراق، بعد 2-2 مساوی بعد 3-2 به نفع عراقبعد 3-3 مساوی!! خیلی تعجب کردم!! خیلی خوشحال شده بودم. حالا به پنالتی کشیده شده بود و من هم خبر نداشتم. ظاهرا بابا هم از ماشین پیاده شده بود. ولی متاسفانه دیدم 10 دقیقه بعد تو پنالتی ها باختیم. خیلی حیف شد. برگشتم خونه هم خلاصه ی بازی رو نگاه کردم. خیلی خوب بازی کردیم فقط کاش داور اشتباه نمی کرد...

اما ایندفعه درسته که باختیم و زود حذف شدیم اما واقعا بد بازی نکردیم و برای اولین بار از جمله ای که همیشه ازش بدم میاد استفاده میکنم: "این باخت هیچی از ارزش های تیم ملی کم نکرد"!!! چون 10 نفره توی یه کشور خارجی اون هم با ناداوری نتیجه رو 3-3 کردن خیلی سخته مخصوصا در 120 دقیقه. امیدوارم دفعه ی بعدی بتونیم هم عراق رو ببریم و هم قهرمان آسیا بشیم!!

---

 شنبه 4 بهمن: امروز صبح گفتن که بازیکن عراق دوپینگ کرده بوده و همینطور که آقا صادق هم گفتند اگر ثابت بشه نتیجه ی بازی 3-0 به نفع ایران میشه و ما به دور بد صعود می کنیم!! البته هنوز دقیقا مشخص نشده و تا فردا معلوم میشه. من که دل تو دلم نیست و فقط امیدوارم زودتر اعلام کنند و ما به نیمه نهایی برسیم توی وایبر موج طنز و جوک و در مورد داور و بازی میاد اما اینکه اومده بودن لینک الکی نتیجه مثبت دوپینگ را گذاشته بودن خیلی بد و بیمزه بود.

---

یکشنبه 5 بهمن: این اعتراض رد شد و ما دیگه کاملاً ناامید شدیم..