امروز که درست یک هفته از بازدیدمون از Boyne valley گذشته باز هم قرار گذاشتیم تا با هم به یک جای دیدنی ایرلند برویم. این بار به صخره های موهر (Cliffs of Moher) رفتیم که این طولانی ترین مسافرتی که تا حالا توی ایرلند داشتیم هم بود و تقریبا عرض ایرلند رو طی کردیم.

از دوبلین تا صخره ها که در شهر لیسکانر (Lisconnor) استان کلر (Co. Clare) قرار داشت تقریبا سه ساعت یعنی 280 کیلومتر راه بود. ساعت 7 صبح حرکت کردیم و در راه از حدود 4 تا استان هم رد شدیم و در اواخر راه جاده تنگ و جنگلی و زیبا شده بود. هرچه نزدیک تر می شدیم ماشین های با پلاک های دیگر کشور های اروپایی بیشتر میشد.

بالاخره به منطقه ی کنار صخره ها رسیدیم که پارکینگ بزرگی ساخته بودند. ماشین رو داخل پارکینگ گذاشتیم و پیاده شدیم. ما هم با جمعیت زیادی که اکثرا توریست بودند به بالای صخره ها رفتیم. اقیانوس که درست زیرمون بود رنگ آبی خوشرنگی داشت. همینطور که از مسیر بالاتر می رفتیم هر جا که میشد می ایستادیم و عکس می گرفتیم.

بعد از دو ساعت از بالای صخره برگشتیم و در پارکینگ ناهار خوردیم. در راه برگشت چند کیلومتر جلوتر از صخره های موهر یک بندر بود که کشتی های مسافربری کوچک (ferry) به جزایر آران که اون هم جای بسیار تاریخی و زیبایی هست بود و اونجا هم پیاده شدیم و بعد دوباره به سمت دوبلین حرکت کردیم. ایندفعه نتونستیم به آران بریم و به کشتی ها نرسیدیم ولی قرار شد دفعه ی بعد حتما جزایر رو هم بریم. ساعت های حرکت کشتی ها هم ساعت 10، 11،‌ 1 و 5 بعد از ظهر هست.

راستی گفته میشه که صحنه های آخر فیلم پاپیون که بابام خیلی دوستش داره اینجا فیلم برداری شده اما من که هرچی گشتم چیزی پیدا نکردم ولی به هر حال وقتی فیلم رو دیدم واقعا خیلی شبیه اینجا بود.